4/12/2009 - masal

Bir varmış bir yokmuş geçmiş zaman içinde kalbur saman içinde bir küçük serçe ile birde ormanın derinlerinde kurumaya yüz tutmuş bir ağaç varmış.ağaç kurumamakta direnirken günler su gibi akıp gidermiş.günlerden bir gün kanat çırparak yaralanmış olan serçe kurumaya yüz tutmuş bu ağacın dalına konuvermiş.Başlamışlar konuşmaya birbirlerini tanımaya zaman su gibi geçmiş günler aylar derken kurumakta olan ağaç serçeye aşık oluvermiş.Serçede bu aşka karşılık vermiş tabiki.ağaç çok mutluymuş,çünki kurumaya yüz tuttuğu için negeleni ne gideni,nede arayanı varmış.serçe gün geçtikçe iyileşmiş,ve bir gün veda etmek istemeden kanat çırparak uzaklaşıvermiş ağaçtan.ağaç çok üzülmüş çok içerlemiş bu duruma ama umudunu hiç yitirmemiş geleceğinden.fakat gidişinin ardından öyle bir fırtına kopmuşki yıkılmaktan korkmuş ağaç,umudu direnci olmuş fırtınaya,çünki serçesi gelirde konacak dal bulamaz diye düşünürmüş.Fırtına dinmiş umutları bitmemiş ağacın.Ve bir gün hiç beklemediği bir anda serçe kanat çırparak süzülmüş ağaca doğru konuvermiş dalına,dertleşip özlem gidermişler,ağaç bekliyormuşki kaldıkları yerden devam etsinler aşklarına,fakat serçe döndüm demiş ama bir ağaç daha buldum.şok olmuş ağaç eli kolu bağlıymış saçakları kök salmış kıpırdayacak hali yokmuş,ağaç çok üzülmüş içerlemiş bu duruma,yapacak bir şeyi yokmuş çaresizlik kıvrandırmaya başlamış,serçe bir süre gezinmiş dallarında,ağaç için,

 acıyla mutluluk,kederle umut birbirine karışmış,çünki serçe her an uçmaya hazır durumdaymış,ağaç her gün içinden gitmesin diye dualar etmeye başlamış,onu durdurmanın hesabını yapmış fakat çıkamamış işin içinden.sonunda ağaç demişki;kendin karar vermelisin,bendeki delice bir tutku,deli bir aşk,seni durduramam,sana  bir kuru sevgimden başka verecek bir şeyim yok,bu söz üzerine düşünmeye başlamış serçe,gitmekmi zor kalmakmı hala düşünürmüş,...............................20.3.2008

ve günün birinde karar vermiş serçe,gitmeliyim,gitmem gerek demiş,ağaç buna saygı göstermiş,senin kararın,senin hayatın,kim beklerki bir tek yeşil yaparağı için kuruyan ağacı sen haklısın demiş,ve böylece ayrılmışlar,ama bir fırtınadır,bir kasırgadır başlamış ağaç için,o gündür bu gündür direnmiş ağaç yıkılmamak için,kasırga fırtınaya,fırtına rüzgara dönmüş sonunda,ama ağaç ne unutabilmiş serçeyi nede eski hayatına geri dönebilmiş öylesine yaşamaya çalışmış,buna yaşamak denirse,bir hikayede böylece sona ermiş evrenin sonsuzluğunda.

4/12/2009 - çekip alamadım o derin yalnızlıktan

yaşadığın onca acıyı tek bir söze sığdırmıştın,
yalnızım;
o sözü dudaklarının arasından alıp kalbime sapladım
oradaki bütün sevgileri parçaladım,
yaşadığım bu kadar acıyı tek bir söze sığdırdım
yalnızım;
suçluyum seni büyük bir aşkla sevdim,
suçluyum sevgim seni çekip alamadı o derin yalnızlıktan,
seni büyük bir aşkla severek sana en büyük kötülüğü ben yaptım
belkide bilmeden.

4/12/2009 - solsaydık

4/12/2009 - solsaydık hayata

"Ben seni sevmiştim ya sen önce kendini terkettin oysa,yaralarını kapatmak için nereye gidersen git,ne yaşarsan yaşa,sadece durmadan kanatıyorsun.Bunu bende biliyorum çünki aynı zaman da benim yaralarım da kanıyor sen bilirsin,Bilirsin kanattığın yaranla aynı anda benide kanattığını,yüreğimin tek dalı sensin bu okyanusta.Ne zaman kaldığımız yere geri dönmek  istersen yanında olacağım,uçurumların kenarında yaralarımızı sarmak için,yaranı sarmak için.Yazdığım yazacağım her şey eksik aslında sensizlikteki beni,bendeki seni anlatmaya,nasıl avunduğumu bir bilsen bana söylemediklerinle.
Bir yer olmalı bizim için,bir yer bir dünya,
Bizi yaralayanların ardından koşarken,yaşam denen karmaşanın ortasında acıları aşktan sayarken,bir yer olmalı.
Bir yer olmalıydı bizi çekip kurtaran.
Sen ve ben,ve bendeki,sendeki,ve biz,karanlıkların içinde tam ortasında,
Olsaydık keşke,bıraksaydın solsaydık ikimiz hayata."

4/12/2009 - yara almıştık hayattan